30 ژوئن 2023- مطالعه ی اخیراً منتشر شده در مجله پزشکی نیوانگلند گزارش داد که مصرف روزانه اورفورگلیپرون خوراکی منجر به کاهش وزن در بزرگسالان مبتلا به چاقی، یا دارای اضافه وزن به علاوه حداقل یک بیماری مرتبط با وزن اما بدون دیابت، شد.

عوارض جانبی مشاهده شده با orforglipron، که یک آگونیست غیرپپتیدی گیرنده GLP-1 است، مشابه با آگونیست های تزریقی گیرنده GLP-1 بود.

چاقی، یک مشکل بهداشت جهانی است و یک عامل خطر برای بسیاری از علل اصلی بیماری و مرگ است. نیاز به داده‌هایی در مورد ایمنی و اثربخشی اورفورگلیپرون، آگونیست گیرنده پپتید-1 شبه گلوکاگون غیرپپتیدی (GLP-1)، به ‌عنوان یک درمان خوراکی یک‌ بار در روز برای کاهش وزن در بزرگسالان چاق محققان را بر آن داشت تا این موارد را در فاز دوم یک کارآزمایی، تصادفی‌ و دو سوکور بررسی کنند.

در این کارآزمایی، محققان از بزرگسالان دارای اضافه وزن یا چاق به علاوه حداقل یک بیماری مرتبط با وزن اما بدون دیابت، ثبت نام کردند. 272 شرکت کننده به طور تصادفی برای دریافت یکی از چهار دوز اورفورگلیپرون(12، 24، 36، یا 45 میلی گرم) یا دارونما یک بار در روز به مدت 36 هفته انتخاب شدند. در هفته ی 26 (نقطه پایانی اولیه)، نویسندگان درصد تغییر وزن بدن از سطح پایه و در هفته 36 (نقطه پایانی ثانویه) را ارزیابی کردند. در ابتدا، میانگین وزن بدن شرکت کنندگان 108.7 کیلوگرم و میانگین شاخص توده بدنی آنها 37.9 بود.

یافته های این مطالعه به شرح زیر است:

· در هفته 26، میانگین تغییر وزن بدن از 8.6- تا 12.6- درصد با دوزهای مختلف اورفورگلیپرون و با دارونما 2.0- درصد بود.

· در هفته 36، میانگین تغییر از 9.4- تا 14.7-درصد با دوزهای مختلف اورفورگلیپرونو با دارونما 2.3- درصد بود.

· کاهش وزن حداقل 10درصدی تا هفته 36ام در 46 تا 75% از شرکت کنندگانی که اورفورگلیپرون دریافت کردند، در مقایسه با 9% از گروه دارونما، رخ داد.

· استفاده ازاورفورگلیپرونتمام معیارهای از پیش تعیین شده مرتبط با وزن و متابولیکی قلبی را بهبود بخشید.

· شایع ترین عوارض جانبی گزارش شده با اورفورگلیپرون، عوارض گوارشی بود که خفیف تا متوسط بودند، عمدتاً در طول افزایش دوز رخ داد و در 10 تا 17 درصد از شرکت کنندگان در دوزهای مختلف منجر به قطع اورفورگلیپرون شد.

· مشخصات ایمنی اورفورگلیپرون با کلاس آگونیست گیرنده GLP-1 مطابقت داشت.

آگونیست های تایید شده GLP-1 در حال حاضر برای دیابت نوع 2 و/یا چاقی، از جنس پپتید هستند و به صورت خوراکی یا تزریق زیر جلدی تجویز می شوند. نویسندگان خاطرنشان کردند که هیچ آگونیست خوراکی GLP-1 برای چاقی تایید نشده است و فقط سماگلوتید خوراکی برای دیابت نوع 2 تایید شده است.

فرمولاسیون سماگلوتید خوراکی با ماده ای انجام می شود که به محافظت از تخریب آن و افزایش جذب در معده کمک می کند. برای به حداکثر رساندن اثربخشی و جذب، پزشکان توصیه می کنند آن را در مرحله ناشتا مصرف کنید و حداقل تا 30 دقیقه بعد از آن چیزی ننوشید یا نخورید. فراهمی زیستی سماگلوتید خوراکی فقط 1% یا کمتر است.

دکتر Manige Konig و همکارانش، از شرکت Eli Lilly، در ایندیاناپولیس، نتیجه گیری کردند: در مقابل،Orforglipron  یک مولکول کوچک است که پپتید نیست، بنابراین در دستگاه گوارش تجزیه نمی شود و می توان آن را با یا بدون غذا مصرف نمود.

منبع:

https://medicaldialogues.in/diabetes-endocrinology/news/daily-oral-orforglipron-leads-to-significant-weight-loss-in-obeseoverweight-people-nejm-113672